#نکته
ويژگي‌هاي اضافه (مضاف و مضاف‌اليه):

1) مضاف هيچ‌گاه «ال» و تنوين نمي‌گيرد؛ پس «الکتاب التلميذ» يا «کتابٌ التلميذ» نادرست است.


2) اگر جمع مذکر يا مثني، مضاف واقع شود؛ «نون» آخر آن حذف مي‌شود؛


مثال: معلّمون + المدرسة: معلّمو المدرسة / طالبين + العلم : طالبي العلم


3) مضاف‌اليه نقشي مستقل و هميشه مجرور است.

 

نکته‌ي بسيار مهم:


در زبان عربي (برخلاف زبان فارسي)، اگر اسمي هم‌زمان هم صفت داشته باشد و هم مضاف‌اليه، اول مضاف‌إليه مي‌آيد و بعد صفت.


مثال: اگر در فارسي مي‌گوييم: در بزرگ مدرسه (بزرگ: صفت / مدرسه: مضاف‌اليه)


در عربي بايد بگوييم: باب المدرسة الکبير (المدرسة: مضاف‌اليه / الکبيرة: صفت)


در مثال فوق توجه نماييد که «الکبير» در مذکر بودن با «باب» يعني موصوف خود مطابقت دارد و ايجاد فاصله ميان موصوف و صفت نبايد سبب شود تا بررسي مطابقت ميان موصوف و صفت در چهار مورد پيش‌گفته را فراموش کنيم.


و نکته‌ي پاياني:

فراموش نکنيم که هرگاه ضماير متصل منصوبي يا مجروري به اسم‌ها بچسبند؛ همواره مضاف‌إليه و محلاً مجرور خواهند بود.

مثال: کتابي = کتاب + «ي» (مضاف‌اليه و محلاً مجرور)
عربی نهم